Załuski Ludwik Bartłomiej (? – 24 XII 1721) sufragan przemyski, biskup płocki. Brat Andrzeja Stanisława i Marcina. Kształcił się w Lublinie, Rzymie i Paryżu. Kanonik krakowski, komisarz skarbu koronnego i kanclerz królowej Marii Kazimiery. 21 I 1692 prekonizowany biskupem tytularnym Alessio i sufraganem przemyskim. 1 VI 1699 otrzymał po bracie prowizję na biskupstwo płockie. Rządził diecezją w okresie wojny północnej, przeprowadzał wizytacje diecezji i odbudowywał kościoły ze zniszczeń wojennych. Erygował seminarium duchowne w Płocku (1710), dobrodziej zakonu jezuitów.

Piotr Nitecki, Biskupi kościoła w Polsce, Warszawa 1992, s. 233